Pod koniec epoki kamiennej nauczono się przekazywać informacje za pomocą obrazków – symboli. Z takich zapisów piktograficznych, nieco przypominających rebusy, z biegiem czasu rozwinęło się pismo obrazkowo – fonetyczne, pozwalające na zapis myśli w określonym języku.

Uważa się, że do narodzin prawdziwego pisma doszło w związku z potrzebami cywilizacji miejskiej, która ok. 4000 r. p.n.e. zaczęła rozkwitać na Bliskim Wschodzie – było to następstwem zapoczątkowania w tym rejonie osiadł‚ego trybu życia, w rezultacie zajęcia się miejscowej ludności rolnictwem jako podstawowym sposobem zdobywania żywności. Pismo był‚o niesłychanie ważnym wynalazkiem. Pozwolił‚o na gromadzenie i przekazywanie następnym pokoleniom wiedzy, w o wiele większych ilościach i znacznie dokładniej, niż był‚o to przedtem możliwe. Wywołał‚o to w tej dziedzinie prawdziwą rewolucję jakościową, umożliwiając rozwój nauki. Najstarszym tego rodzaju pismem było zapewne tzw. pismo klinowe powstał‚e w Mezopotamii pod koniec IV tysiąclecia p.n.e. Niemal równie dawne był‚o wynalezienie w Egipcie pismo hieroglificzne, którym posługiwano się już ok. 3000 r. p.n.e.

Jak dziś wyglądają artykuły piśmiennicze ? Czy często posługujemy się artykuł‚ami takimi jak pióra wieczne czy długopisy ? Zapraszamy do zapoznania się z oferta marki Waterman, która być może przekona nas na powrót do zainteresowania się tymi przyborami piśmienniczymi.
Pióra wieczne Waterman

Pismo było cenną zdobyczą, ale użytkowanie go w ówczesnej postaci był‚o trudne i skomplikowane. Umiejętność pisania i czytania wymagał‚a zapamiętania mnóstwa znaków, osobnych dla każdego przedmiotu czy pojęcia. Nawet w uproszczonej z biegiem wieków formie trzeba było znać ich kilkaset. Ograniczało to znajomość pisma do nielicznej garstki wykształconych osób, w owych czasach zazwyczaj kapłanów. Prawdziwą rewolucją, która doprowadziła do znalezienia demokratycznej sztuki pisania i czytania, stał‚ się wynalazek alfabetu, czyli zapisu notującego dźwięki. Ponieważ głosek jest stosunkowo niewiele, wystarczy odtąd zapamiętanie dwudziestu kilku znaków, z których można składać dowolne wyrazy. Pismo alfabetyczne pojawiło się na terenie Fenicji i Palestyny w drugiej połowie II tysiąclecia p.n.e. Początkowo w wielu starożytnych językach notowano tylko spółgłoski, co często nie pozwala na jednoznaczne odczytanie ówczesnych imion, nie wiadomo bowiem, jakie w nich występowały obok nich samogłoski. Najstarszym, znanym w pełni ukształtowanym alfabetem był fenicki – najdawniejsze zachowane spisane w nim teksty pochodzą z ok. 1000 r p.n.e. Od Fenicjan przejęli alfabet Grecy – od pierwszych liter używanego przez nich alfabetu (alfa, beta) pochodzi dzisiejsza jego nazwa. Od Greków z kolei zapożyczyli go, nieco modyfikując Rzymianie. Nadali mu postać, którą z niewielkimi zmianami posługujemy się do dziś.

Diamentowe pomocne wpisy, miejmy nadzieję